Θccdaoshijiu8 Θ我们又见面了daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ呵呵daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ你没事就好daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ”不住地喘气,上气不接下气,断断续续
周庄璧莫名一阵难过,点头哭道:“嗯,母亲,我没事,你放心就是你快别说话,眼下你伤势严重,璧儿这就带你去找大夫”伸手将轩辕明珠托住,努力想扶她起来
可哪里抱得动,便见那伤口的血不断涌出,如喷泉一般,染红了整个衣裳顿时,吓得脸色惨白,再不敢挪动半分
“不用了daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ璧儿daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ”轩辕明珠苦笑了一声,望着周庄璧,又道:“璧儿daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ我快不行了daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ不必浪费时间daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ母亲daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ还有许多话daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ要和你说daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ”断断续续,一张脸由红变白,气喘如