Θ只要能看到你daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ没事daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ我就足够了daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ来daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ让我再看看你daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ”
“嗯,我知道daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ”周庄璧此时已经哭成了一个泪人,慢慢将头抬起
轩辕明珠努力从地上坐起来,伸手端着周庄璧的面庞,点头道:“嗯daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ我的璧儿daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ就是漂亮daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ和你父亲多像daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ这辈子daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ”声音越来越细,到最后再也听不清
“母亲daoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θccdaoshijiu8 Θ”周庄璧抱着轩辕明珠,不禁悲痛万分,一声长叫,撕碎长空继而是嚎啕大哭,悲痛欲绝,令人动容